Чоп

Ваҳдат – пояи ҳаёти осоиштагии Тоҷикистониён.

Вақте сухан аз ваҳдати миллӣ ва сулҳу созандагӣ меравад, пеши назар симои- Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, сарвари оқилу хирадманди кишвар фарзанди фарзонаи миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон падидор мегардад. Ба ҳамагон маълум аст, ки оғози музокирот ва гуфтушунидҳои судманду тақдирсоз бо интихоби Эмомалӣ Раҳмон ба мақоми Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон алоқамандии қавӣ дорад. Фарзанди миллат баъд аз интихоб шудани Раиси Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамон рӯз аз минбари иҷлосия гуфта буданд: «Ё ман дар Тоҷикистон сулҳро барқарор мекунам, ё дар ин роҳ ҷони худро нисор мекунам».

Муфассал...
 
Чоп

Терроризми исломӣ

Нахуст нигоҳи «маънавӣ» ба ҷаҳон. Ҷаҳонбинии «маънавӣ»-и куллӣ, ҷаҳонбини «маънавӣ»-и абадӣ яке аз усулҳои аслии ифротгароии исломӣ радикалӣ аст. Онҳо ин ҷаҳонро башиддат ба «мо дар муқобили онҳо»  тақсим мекунанд. Ба андешаашон, дар як тараф касоне, ки саодатманд ва наҷотёфтаанд, яъне навъи «дуруст»-и мусалмонон (ифротгароён) қарор доранд ва дар муқобили онҳо дар тарафи дигар касоне ҳастанд, ки навъи нодурустии мусалмонон мебошад, ки барои абадият лаънат шаванд. Барои ифротгароёни исломӣ ба «навъи нодуруст»-и мусалмонон аҳли суннат, аҳли шиа, мусалмонони миёнарав ва дигар одамони бо онҳо ҳамкор шомил ҳастанд, ки куштани онҳо гуноҳ нест, балки ҷиҳод аст.

Муфассал...
 
Сахифаи 101 аз 268