Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии ноҳияи Шаҳристон

Сен25

Намак хӯрдӣ намакдонро маяндоз

Намак хӯрдӣ намакдонро маяндоз

Тоҷикистон сарзамини биҳиштосо асту мо сокинони ин сарзамин дар ин фазои тинҷу осуда хушбахтона умр ба сар бурда истодаем. Дар оғӯши фарзандон бо шунидани хандаҳои онҳо ва завқ бурдан аз комёбиҳои эшон барои ҳар як падару модар бахт аст .Барои падару модар аз камоли фарзанд, шодиву сурури он дигар ганҷи қимате нест. Мутаассифона, дар байни падару модарон шахсоне дида мешавад, ки ба молу ҷоҳ фирефта шуда ҳаёти худ, ҳаёти оилаи худ, ҳаёти атрофиён ва ҳаёти тамоми халқро ба хатар мегузоранд. Ба зумраи ин гуна «шахсиятҳо» шомил мешаванд Амриддин Табаров, Ҳусайн Абдусамадов ва Носихоҷа, ки ба ин гуна номҳои пурмазмун нолоиқанд дида метавонем. Суоле пеш меояд, ки ба номбурдагон чӣ намерасида бошад? Аз тамоми ганҷҳои дар боло гуфташуда баҳравар ҳастанд. Аммо ба Ватан хиёнат кардаанд. Оё хиёнат ба Ватан бахшиданӣ аст? Асло, иштибоҳ бахшанда асту хиёнат не. Сайид Қиёмиддин, Сатторов Айёмиддин, Раҷабов Хуршед, Сайидалиев Салом, Кузов Муслим, Ризвонов Аҳмадзоир, Исломов Дилшод, Кузов Мирзораҳим ба гирдоби ин ташкилоти ба ном аз «одамон» ташкилшуда шомил шудаанд. Террористон ба худ дини мубини Исломро ниқоб карда аз паси парда корҳои ношоистаи хешро амалӣ сохта истодаанд. Мардуми тоҷик худ қазова кунед , ки дин ин одоб аст. Дин ин ахлоқ аст, дин ин ҳурмату эҳтиром ба калонсолону хурдсолон аст, дин на куштор асту истисмор. Дар куҷое дидед, ки мусалмон мусалмонро кута бошад. Дар куҷое мушоҳида кардаед , ки аз тарафи мусалмон масҷит тарконида шавад. Дар куҷое мушоҳида кардаед, ки Зан- модар офаридгори дувум аз тарафи мусалмон хору залил гардонида шуда бошад. Ин ҳама рафтору кирдори ношоистаи террористон аст. Амалҳое , ки онҳо кардаанд ғайр аз зӯроварию зиёнкорӣ дигар чизе нест. Ҳамаи он ҳаракатҳо танҳо барои манфиати худ , яъне барои пулу молу ҷоҳ аст. на барои манфиати халқ аст. Халқи тоҷик дӯстдори амният, тинҷиву осоиштагӣ аст. Шахсоне, ки имрӯз тинҷии моро халалдор месозад халқу миллат нафрат ба онҳо дорад. Ман ҳамчун як ҷузъи халқи меҳанпарвар нафрат ба ин гуна хоинони Ватан дорам.

Омӯзгори забон ва адабиёт Бобобекова М.

 
Сен25

Ободии диёр шукуфоии миллат аст

Ободии диёр шукуфоии миллат аст

Бунёдкориву созандагӣ дар ин самтҳо вусъати тоза пайдо карданд. Дар доираи Барномаи дарозмуддати бунёди силсилаи нергоҳҳои хурди барқӣ дар давраи солҳои 2009-2020 даҳҳо нерeгоҳи обии хурд сохта ба истифода дода шуд. Аз ҷумла, сохмони нерўгоҳҳои барқи обии «Сангтўда-1», «Сангтўда-2», ба охир расонда шуд ва он алҳол ба манфиати халқ хизмат мекунад. Хатҳои баландшиддати интиқоли нерўи барқи Ҷануб Шимол, Лолазор – Хатлон, Лолазор – Сангтўда-1, 2 ба истифода дода шуданд. Хусусан ба кор даромадани хатти 500 киловаттаи Ҷануб–Шимол ва дар пойгоҳи асосии он насб гардидани трансформатори дуюм ин ғамхории бузурги Ҳукумати Ҷумҳурӣ барои сокинони вилояти Суғд дар мавсими тобистону зимистон маҳсуб мешавад.

Муфассал...
 
Сен25

Истиқлолият - неъмати бебаҳост

Истиқлолият - неъмати бебаҳост

Истиқлол волотарин ва пурарзиштарин дастоварди давлату миллати тоҷдори тоҷик аст, ки бисту панҷ сол муқаддам муҳимтарин воқеаи таърихии сарнавишти миллати тоҷик ба вуҷуд омад: Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон гардид. Ин ҳодисаи фараҳбахш аввали моҳи сентябри соли 1991 ба вуҷўъ пайваст ва 9 сентябр расман Рўзи Истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид. Аз ҳамон вақт то имрўз ин санаи муборак барои миллати тоҷик иди муқаддас маҳсуб мешавад.

Муфассал...
 
Сен25

Истиқлолият - неъмати бебаҳост

Истиқлолият - неъмати бебаҳост

Истиқлол волотарин ва пурарзиштарин дастоварди давлату миллати тоҷдори тоҷик аст, ки бисту панҷ сол муқаддам муҳимтарин воқеаи таърихии сарнавишти миллати тоҷик ба вуҷуд омад: Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон эълон гардид. Ин ҳодисаи фараҳбахш аввали моҳи сентябри соли 1991 ба вуҷўъ пайваст ва 9 сентябр расман Рўзи Истиқлолияти Ҷумҳурии Тоҷикистон қабул гардид. Аз ҳамон вақт то имрўз ин санаи муборак барои миллати тоҷик иди муқаддас маҳсуб мешавад.

Муфассал...
 
Сен25

Террорзм ва экстремизм

Террорзм ва экстремизм

Тероризм экстремизм Ватан дин мазҳаб ва сарҳад надорад, балки он хатари даҳшатноки ҷомеаи ҷаҳонист. Тероризм чун вабои аср имрӯз ҷомеаи ҷаҳонро ба ташвиш оварда истодааст.

Мақсади чунин гурӯҳҳо заиф намудани пояҳои давлатдорӣ ва коштани тухми низову нифоқ дар байни халқ ва ноором сохтани вазъи сиёсии кишварҳо мебошад. Воқеаҳое ки дар давлатҳои Сурия, Ливан, Ироқу Афғонистон ба вуқӯ омадааст ба ин гувоҳ шуда метавонад.

Ин гурӯҳҳои террористи бо истифода аз номи дини мубини ислом корҳои ношоистаи худро анҷом дода истодаанд. Аммо аз рӯи дини мубини Ислом ва китоби муқаддаси ҳаммаи мусалмонон Қуръони Карим нафақат куштани инсон балки зарар расонидан ба як ҳашаротҳам гуноҳи азим мебошад.

Аз ин сабаб мо ҷавонон фирефтаи ғояҳои ин гуна гурӯҳҳои бадхоҳ нашуда вақти худро ба гирифтани дониш ва машқулиятҳои варзиши сарф намуда барои Ватани азизамон нафъи худро расонем.

Мушовири шуъбаи маориф Самиев Н.

 

Шаҳристон